Loopsoap

Een dun zonnetje probeert stiekem de strijd te winnen van het aanwezige wolkendek. Het voorjaar is nog niet aangebroken, maar de temperatuur doet anders vermoeden. De weg is nog vochtig van de regenbui die we zojuist gemist hebben. Gelukkig, maar het was niet erg geweest om aan het einde van onze ronde nat te regenen. 

Ik fiets mee met de laatste loopster, als mijn ogen worden getrokken door het wapperende staartje van de loopster voor ons. Waar zij zojuist nog naast ons liep, rent ze nu bij ons vandaan. De zonnestralen schijnen met een schittering over het prachtige aangezicht. Dansend in het ritme van haar vrolijke tred, op en neer deinend naar het eindpunt van de route. Haar rode konen maken het aangezicht compleet.

Vandaag was de eerste dag van het #bijmanmarathontraject. Op verzoek een blog, en op aanvraag het onderwerp. Met twintig inschrijvingen, waarvan achttien aanwezig, en drie begeleiders, kon een start gemaakt worden aan een traject wat duidelijk leeft. Vooraf al veel speculaties. Wat gaan we doen? En de voorpret werd duidelijk bevestigd door de opgetogen stemming van alle deelnemers. 

We hebben er zin in, dat is duidelijk. En het is spannend. Ook dat is te merken. Maar het leeft, en hoe....Vandaag is de start gemaakt van een leuk en spannend traject, waar we een groot hardloopfeest van gaan maken! Het geeft in ieder geval veel stof om over te schrijven. Over koude macaroni met druiven, over compressiekousen, over schoenen, over looptechniek, maar ook over de beleving en de belevenissen. Ik zie een documentaire in het verschiet.....