zondag 3 november 2013

Een weekend op Terschelling

Vrijdagmiddag op de heenweg was het bereslecht weer. Keiharde regen zette mijn ruitenwissers hard aan het werk. Met mijn winterbanden op de auto was ik er goed op voorbereid. Net zoals ik klaar was voor een zware berenloop. Zware omstandigheden, een marathon om trots op te zijn.....

De storm van maandag was intens, zeker hier op Terschelling. De bomen bij Stryp, grotendeels om. De nieuwe haan op de kerktoren in Midsland, troosteloos bungelend aan de geknakte torenspits! Maar het eiland was er klaar voor. Een invasie van hardlopers, een feest van sportiviteit.

Toch was er spanning, onduidelijkheid. Terwijl de voorbereidingen in West Terschelling in volle gang waren, kwamen de berichten over een mogelijke afgelasting. Slecht weer op komst. Harde wind, buien en mogelijk hagel. De Berenloop zou berezwaar worden!

Code Geel van het KNMI was de druppel. De organisatie was bang voor onderkoeling bij veel deelnemers en gevaar voor deelname. Geen garantie voor een veilig evenement. Een verstandig besluit, maar daar zit je dan. Op Terschelling. Bietensap achter de kiezen. Pasta met druiven en meloen, het gebruikelijke recept voor iedere marathon en in grote hoeveelheden verorberd! Nog even was er sprake dat de deelnemers van de hele mochten starten op de halve marathon, maar mijn gezonde verstand vertelde me al dat ook dat een utopie zou zijn. En zo geschiede, de berenloop werd zondagochtend om acht uur helemaal afgelast!

Een loze zondag. Dat werd het voor mij. Ziel onder m'n arm. Moe van het niks doen. Krachteloos en futloos van het niet starten. Ik heb wel mijn shirt opgehaald, dat wel. Maar ik kon het niet opbrengen om zoals zovele anderen de ronde wel te gaan lopen. Ik heb mijn dag binnen doorgebracht, hangend voor de TV. Morgen ga ik weer lopen, op weg naar een nieuwe uitdaging. Welke? Dat weet ik nog niet......

vrijdag 1 november 2013

Pro Pronatie

Ik heb het al vaker geschreven, en nog veel vaker verteld. Ons lichaam is gemaakt om te bewegen, en de pronatie beweging in de voet is een van de bewijzen daarvoor! Pronatie, het inveren van de voet nadat je op de buitenkant van je hiel bent geland tijdens het lopen. De botjes in het midden van je voet rekken de elastische band onder de voet uit, en zorgen voor gratis elastische energie. 

Maar er gebeurt nog meer! Om het inveren van de voet mogelijk te maken, moet het kuitbeen naar voren draaien ten opzichte van het scheenbeen. Het onderbeen verdraait met een impuls. Hierdoor ontstaat een elastisch opdraaien van de kruisbanden in de knie, maar tegelijkertijd is er een aanzet in het bovenbeen om naar binnen te draaien. Het naar binnen draaien van de heup heeft twee doeleinden. Rekspanning in de bekkenbanden, zodat er vormsluiting ontstaat in het bekken, maar ook de mogelijkheid om het been naar achteren te kunnen stekken....

Dit is maar een eevoudige beschrijving van de gevolgen van de pronatie beweging zoals ik hem kan bevatten. Biomechanisch super interessant, want we proberen te bewegen terwijl het zo min mogelijk energie kost. Gebruikmakend van alle gratis elastische energie die ontstaat uit deze ene simpele beweging, terwijl de beweging in zijn basis zorgt voor een prachtige balans van de op elkaar gestapelde gewrichten die erboven zitten! 

Pronatie, een heel bekend woord voor heel veel hardlopers. Maar dan in een negatief verband, gekoppeld aan het woord anti. Zoals bij anti-pronatie schoen! Ik ben niet tegen anti-pronatie, dat absoluut niet. Maar misschien is het wel zo dat iedere schoen doet zoals hij gebouwd is, met allerlei gevolgen voor ons lijf. En dat kunnen goede gevolgen zijn, maar ook de verkeerde. Ons lichaam kan zo perfect in evenwicht zijn, dat we het in balans kunnen compenseren. Schoenen moeten niet alleen lekker zitten, maar ze moeten vooral lekker lopen! 

25 jaar fysiotherapeut

Het is officieel! Vijf en twintig jaar geleden ben ik als fysiotherapeut afgestudeerd aan de hogeschool van Amsterdam. 25 jaar in dit gekke ...