zaterdag 28 september 2013

Man in the Mirror...

Als je de wereld wil veranderen, kijk dan naar jezelf en verander! Verandering? Acceptatie daar is het begin. We worden allemaal ouder, life goes on. We maken allemaal fouten, en toch zijn er mensen die denken dat ze perfectionist zijn. Lastig in deze wereld, waarin we vooral weinig accepteren van de ander.

Zonde van alle energie, de woede die je op een dag kan aanschouwen. Zonde van onze tijd, de mening die we allemaal hebben over de ander. Het is vooral ook de ander die het fout doet, want zelf zijn we onkreukbaar!

Ik probeer te zijn wie ik ben, dicht bij mezelf te blijven. Dat lukt lang niet altijd, zolang er maar tijd is om dat te beseffen of om erover na te denken. Als ik loop heb ik die tijd, denk ik over alles en vergeet ik wat ik gedacht heb. Voorbijgaande gedachten die me helpen in evenwicht te komen.

Ik heb dan geen bril, maar probeer wel goed te zien. De eenvoud van de schoonheid. Het geluk, de liefde. Ik probeer te proeven, te beleven, te dromen. En naïef als ik ben, ben ik ervan overtuigd dat alles goed komt....

maandag 16 september 2013

Bezoek aan Kaapstad.

Verwondering. Schoonheid. Geschiedenis. Elementen van een kort verblijf in Kaapstad. Wat een schoonheid wat een blijheid. Goed, de tegenstellingen zijn groot, armoede en rijkdom, weelde en hard werken. Maar de trots van de bewoners op hun stad, hun geschiedenis en hun natuur is er niets minder om.
Een paar weken geleden had ik nog geen idee van Kaapstad. Wat kan ik er verwachten, hoe zou het daar zijn? Ondanks dat, heeft het mijn verwachtingen overtroffen. Dansende mensen, lachende mensen, dat is wat Kaapstad mij heeft laten zien. Een taxichauffeur die zei:"zie maar wat je geeft, al is het niks voor dit kleine stukkie!" Waar maak je dat nog mee in Nederland...

Kaapstad heb ik in mijn hart gesloten. De Tafelberg, met zijn prachtige vehaal over Devil's Peak, Capepoint en de prachtige oceaanhaventjes. Maar zeker ook de waterfront, het luxe centrum van de stad. Indrukwekkend is de geschiedenis van Mandela, zoals op Robbeneiland (waar ik helaas niet geweest ben) en overal in de stad, waar nog herinneringen zijn aan de apartheid. Een hele wijk van 60.000 bewoners, platgewalst omdat zwart en blank er samen wonen. 24 witte huizen zijn er terug opgebouwd, maar verder is het gras dat de herinnering aan het donker zwarte verleden moet bewaren.

Zonsondergang over de oceaan op Signal Hill is absoluut een must-see, net als de green market square, zoals ik nog zoveel dingen kan opschrijven. In de vier dagen dat ik er geweest ben, ben ik diep onder de indruk geraakt van Zuid Afrika. Ik ben blij dat ik er geweest ben!

25 jaar fysiotherapeut

Het is officieel! Vijf en twintig jaar geleden ben ik als fysiotherapeut afgestudeerd aan de hogeschool van Amsterdam. 25 jaar in dit gekke ...