zondag 29 juli 2012

Zondag

Een vroege zondagmorgen. Ontbijtje, geen eitje. Normale zondagmorgen dus. Het is droog, dat is al anders dan gisteravond. Mooi weer om te fietsen dus.

Vakantie, tijd voor rust, maar ook tijd om te trainen. Door alle drukte en vermoeienissen, zat daar geen ritme in. Hoewel ik gisteren lang aan de buis gekluisterd heb gezeten voor de OS2012, heb ik uiteindelijk in de vooravond een rondje van 16 kilometer hardgelopen. Daarbij opgeteld had ik vorige week zondag gemountainbiked in het Twiske, maandag 99 km gefietst naar Harlingen en woensdag 9 kilometer hardgelopen. Heerlijk weer, al dat sporten, langzaam aan weer terugkomen in conditie.

Vanochtend heb ik een lekker rondje gemaakt op de racefiets. Samen met Oskar de wind trotseren en een lekker rondje bijkletsen. Sporten is leuk! Maar nu ga ik weer sport kijken.

donderdag 26 juli 2012

De berg olympus

Oh ja, geweldig, vrijdag is het weer zover; de olympische spelen! Een weldaad voor mijn verbeelding, een aanslag op mijn tijd. Chauvinisme genoeg, maar ook oog voor het ware sportsmansschap. Kippenvel, emotie en puur genot. Sport als verslaving. Nu om naar te kijken.

Of het nou het zwemmen is, of wielrennen, maar ook judo, tafeltennis en zelfs het handboogschieten. Alle sporten zullen als zoete koek bij me naar binnen glijden. Als een spons zuig ik alle beelden, alle informatie tot me. Heerlijk, en dat terwijl ik vakantie heb. De komende weken staan voor mij in het teken van de vijf ringen. En ik bevind me in het midden van de ring van extase!

dinsdag 24 juli 2012

Go back to basic

Je schrijft een blog over gelukkig zijn en wordt overspoeld met reacties. Gelukkig maar! Facebook, whatsapp, sms en zelfs telefoontjes. Lief en vooral ook fijn. Go back to basic, dat was een van de adviezen. En laat ik dat nu net hebben gedaan afgelopen twee dagen.

Als kind ging ik altijd naar Terschelling op vakantie. Raar zou je zeggen, altijd naar Terschelling, maar onze ouders hadden geen keus. Terschelling, voor ons de lotsbestemming van mijn jeugd. Alle paadjes heb ik er gezien, kneuterige films bij ET10, mijn eerste echte zoenen, veel gesport, vooral gevolleybald, maar ook voor de eerste keer alcohol!

Mooie zomers, slechte zomers, ik heb er veel lol beleefd. En op uitnodiging van mijn broer en ouders, ben ik er gisteren op de racefiets naar toe gegaan. Met gezwinde spoed (wind mee op de afsluitdijk) en goed voor de conditie. En ook dat heb ik als jongetje wel eens gedaan. Samen met mijn vader bijvoorbeeld.

Voor 12-en op Terschelling, dus nog tijd genoeg. Heerlijk naar het strand, lekker bbq-en, en als toetje met mijn broer een potje twee tegen twee gevolleybald. Zelfs nog gewonnen, vreemd genoeg! Letterlijk back toe basic dus, maar vandaag weer gewoon thuis.....

zondag 22 juli 2012

Gelukkig zijn, daarvoor wil ik alles geven....

Op 22 juli 2012 schreef ik deze blog. Hij heeft toen een paar dagen online gestaan, maar gaf toen veel ophef, en heb ik hem off line gehaald. Toch was het een weergave van wie ik was op dat moment. Dus bij deze.....:


Gelukkig zijn, daarvoor wil ik alles geven....

Het allermooiste in mijn leven. Drie stuks. Geluk, liefde en vrolijkheid. En toch doe ik iets verkeerd. Ik probeer er te zijn voor ze. Probeer ze mijn liefde te geven. Alles wat ik heb zou ik willen opgeven. Alleen maar om er zeker van te zijn dat zij gelukkig zijn.

Ik voel pijn. Over mijn lichaam. In mijn hart. Ik schiet tekort in wat ik zelf voor mijn ogen had. Papa is aan het werk. Heel vaak. Hoe kan ik er dan nog voor ze zijn. Wat kan ik doen om het te veranderen, wat kan ik doen om mezelf weer terug te vinden. Als ik zelf niet gelukkig ben, hoe kan ik dan geluk overbrengen? Als ik ze zie, als ik ze in mijn armen heb, lijkt het eenvoudig. Maar met wat ik nu doe, zie ik pijn. Pijn, verdriet en angst. Waar gaat dit heen, waar moet ik naartoe.

Om het te veranderen, moet er iets gebeuren. Moet ik iets doen. Ik weet niet wat, ik weet niet welke weg, maar het moet de weg van geluk zijn. Van blijheid, liefde en emotie. Weg van de angst, weg van de woede, weg van de pijn in mijn lijf.

dinsdag 17 juli 2012

Ziek, zwak en zweten

Ziek zijn, het hoort er schijnbaar ook bij. Met de vakantie in aantocht voelde ik me al weken moe. Op weg, slepend naar de vakantie, pikte ik twee weken geleden een droge hoest op. Na vorige week zondag twee uur lang in de regen meegefietst te hebben, was ik koud en doorweekt thuis. En de hoest was de volgende dag substantieel erger. Slecht slapen, dat was het gevolg.

In de loop van afgelopen week ging het wel beter. Tenminste dat dacht ik. Zelfs zoveel beter dat ik zondag een rondje met de racefiets gemaakt heb. Geen probleem tot op dat moment. Echter half vier 's nacht was het compleet anders. Misselijk, diarree, duizelig zweten. Ziek dus. Gisteren heb ik bijna de hele nacht geslapen, en ondanks dat afgelopen nacht ook. Badend in het zweet, dat wel.

Het lijkt of ik me nu iets beter voel. Maar ja, is dat het moment. Ik hoop het niet, want ik moet nog veel trainen. Trainen voor al mijn doelen in het najaar!

zaterdag 14 juli 2012

Tour de France

De eerste dagen waren erg voorspelbaar. Cancellara wint de proloog, Cavandish een sprint, Peter Sagan, Andre Greipel, allemaal in de lijn de verwachting. Met argusogen kijken wij Hollanders naar de tour, smachtend naar een zege van een landgenoot. In de tweede week zou dat gebeuren, daar waren we allemaal van overtuigd! Maar nee, een grote valpartij waarbij ongeveer al onze Nederlandse toppers betrokken waren zorgde voor het verdriet van onze natie. Niet meer vooruit te branden, zo leek het.

Ik kan erg genieten van deze tour de france. Aanvallen vanuit het vertrek, demarrages in de afdalingen, renners verdeelt over het hele parcours en een ijzersterke skyploeg. Vorig jaar was het een stuk anders; etappes waren voorspelbaar, alle favorieten bleven bij elkaar en er gebeurde eigenlijk weinig! Dit jaar is behoorlijk anders, behalve dan dat de winnaar wel al bekend is. Maar toch, kijk naar de aanvalslust, kijk naar de strijd. Alleen jammer dat onze nederlandse jongens er niet aan te pas komen. Nog niet.

Ik denk dat het nederlandse fietsen weer een beetje in de lift zit. Goede renners genoeg, maar is het verwachtingspatroon niet wat hoog? Gesink moet lekker weg naar een andere ploeg, dan komt het wel goed met hem. Mollema is een man met karakter, die komt er wel. Nikki Terpstra, prachtige renner maar hij doet niet mee! Steven Kruijswijk, nog ff wachten, Wout Poels komt beter dan ooit terug als hij herstelt is van zijn verwondingen. En laten we TD niet vergeten, als hij zijn ego overwint kunnen we zeker nog van die jongen genieten! Misschien moeten we volgend jaar Marrianne Vos maar laten starten in de tour? En we hebben een nieuwe hoop in bange dagen; Wilco Kelderman.

Ondertussen zijn we 152 etappes verder zonder overwinning van een landgenoot. En ik denk dat er dit jaar niet veel kans op is. Maar toch is het een leuke tour. Blijven aanvallen jongens!

dinsdag 10 juli 2012

Lesgeven

Lesgeven. Eigenlijk doe ik het al jaren. Voor mijn pati├źnten, voor de sportschool en natuurlijk ook de verschillende loopgroepen. Door de jaren heen heb ik al aardig wat clinics gegeven, maar ook aan nascholing gedaan voor onder andere sportmasseurs. En sinds vorig jaar is er wat bijzonders bijgekomen. Ik geef les als gastdocent aan de masteropleiding Musculoskeletaal, uitstroom sport.

Dit jaar mocht ik lesgeven over EHBSO en behandelen van duursporters, en over een van mijn grootste passies binnen de sportfysiotherapie; hardlopen, blessures en preventie!

De fysiotherapeut, specialist in bewegen. Zo profileert onze beroepsvereniging de fysiotherapeut. Een slogan die ik mee probeer te nemen als ik doceer. Want in beweging zit onze kennis en in beweging zit vaak de oplossing. Jammer genoeg is biomechanica niet meer een basisvak in de opleiding voor fysiotherapie! Spijtig is ook te zien dat vele collega's, die eigenlijk ge├»nteresseerd zijn in sport en het behandelen van de sporter, kiezen voor de manuele therapie als basis voor de behandeling. Een bundeling van kennis is juist de kracht van de sportfysiotherapeut. En kennis van manuele handelingen is een middel tot het uiteindelijke resultaat. Kennis over de sport en de sporter is onontbeerlijk voor een optimaal resultaat van de behandeling. Met voorkoming van herhaling als extra speerpunt. Gelukkig zijn er collega's die gelijkgestemd zijn. En als bonus mag ik ze dan wat bijbrengen.

Ondertussen heb ik een leuk document in elkaar gedraaid. En gedurende het jaar probeer ik dynamiek van nieuwe informatie eraan toe te voegen. Helaas heb ik altijd tijd tekort. Maar als je met enthousiasme inspringt op de dynamiek van een groep, zal dat meestal zo zijn. Ik heb in ieder geval weer genoten. Nieuwe aanstaande collega's (sportfysiotherapeuten) ontmoet, en enthousiasme herkent die me terug doet denken aan mij eigen opleiding. Sportfysiotherapie is (en blijft) leuk. Zeker als je er af en toe ook in mag lesgeven!

zondag 8 juli 2012

Marathongroep

Het schema is er. De zomervakantie staat voor de deur. Hardloopschoenen mee dus. Maar vandaag nog de laatste hardlooptraining alvorens de vakantie begint. Tenminste, op een aantal uitzonderingen daar gelaten.

Interval, yasso's, tempoduurloop, fartlek, allerlei variaties voor de boeg. En regen. Veel regen. Twee uur lang regen. Toch mocht het de pret niet drukken. Geen dak erop (zoals bij Wimbledon) maar gewoon lekker lopen. Een rondje Zuid Oost Beemster, Midden Beemster, Kwadijk, Purmerend. Om te ervaren dat de Beemster ideaal is voor intervaltraining. Op het Coopertestparcours twee keer een yasso gedaan. En op de rechte stukken van 1,8 kilometer de intervallen!

Kortom, een tevreden marathongroep. Laatste vragen over de schema's beantwoord, klaar voor de overzomering. Klaar voor de grote uitdaging!

zaterdag 7 juli 2012

Een gedichtje over lopen

Mijn hoofd zit soms vol,
en mijn hersens slaan op hol,

Vragen, gedachten en geluk,
ik loop te wroeten naar dat stuk,

dan moet ik wel bewegen,
om mijn gedachten te legen,

als ik loop lijkt soms alles helder en clear,
maar andere momenten weet ik het gewoon niet meer,

De pijn die dan voel ik in mijn lijf,
is een projectie van mijn harde schijf,

alles wat ik in mijn lichaam voel protesteren,
probeert me wat te leren,

Op zoek naar lekker lopen,
moet ik me geestelijk niet laten slopen,

want soms ben ik gewoon blij,
en dan loop ik helemaal vrij!

donderdag 5 juli 2012

Een loopverslag van twee weken

Druilerig weer, stromende regen. Gelukkig vandaag, want gisteren de hele dag een toernooi en BBQ met Fleur gehad. Maar toch stromende regen op de dag dat ik wil lopen. Niet lekker, maar ja de jongens zijn lekker aan het spelen, en ik kan dus toch niet het huis uit. Bingo, auto's en vliegtuigen. Genoeg om de zondag door te komen.

De buienradar voorspelt niet veel goeds. Niet dat dat altijd accuraat is. Soms lijken er buien te zijn, maar dan valt er niks, soms lijkt er niks te zijn, en dan regent het toch! Vanmiddag de deur uit dus. Lopen met een nat vooruitzicht.

Het lopen ging wonderbaarlijk goed. Mooier weer dan gedacht. Wel heel veel wind. Maar toch, 17 kilometer gelopen met een goede snelle laatste kilometer.

De donderdag erna met Louis was warm. Zeg maar heet! 12 kilometer. En op verzoek van Louis langs water. Noordhollands kanaal en Purmerringvaart dus. Met intervalblokken van twee kilometer hebben we hard gelopen.

Afgelopen weekend was druk. Veel sport om te volgen, een middag IKEA en drukke voorbereiding op het lesgeven aan de SAXION hogeschool in Enschede. Geeft toch wel een bijzonder gevoel als je helemaal vanuit Purmerend gevraagd wordt om les te geven in Enschede. Of zoals Fleur vroeg:"Ben je zo een goede sportfysiotherapeut papa?" Mijn loopkleren heb ik aangehad afgelopen zondag. Een paar uur zelfs. Maar van hardlopen is uiteindelijk niks gekomen.

Vandaag is het weer warm. En donderdag vandaag, dus lopen met Louis. Ik stond al stijf op vanochtend. Waarschijnlijk veel te lang geslapen. Ik kan het weer dus niet de schuld geven dat het zo slecht ging. Ruim acht kilometer is het geworden. Werken en zwoegen. Het wordt tijd om het loopritme weer op te pakken. Om met mijn eigen schema aan de slag te gaan. Ach, betere tijden zullen weer komen!

25 jaar fysiotherapeut

Het is officieel! Vijf en twintig jaar geleden ben ik als fysiotherapeut afgestudeerd aan de hogeschool van Amsterdam. 25 jaar in dit gekke ...